Πρόκειται για μία συχνή και σύνθετη πάθηση που αφορά το πρόσθιο τμήμα του ποδιού και το μεγάλο δάκτυλο, είναι συχνότερο στις γυναίκες και σε ποσοστό 70% παρατηρείται κληρονομική προδιάθεση. Διάφοροι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί στην παθογένεια του: πλατυποδία, συνδεσμική χαλάρωση, ρευματοειδής αρθρίτιδα, στενά παπούτσια- τακούνια, ανατομική κατασκευή ποδιού (μεγάλη διαμεταταρσιος γωνία) κ.α . Η πάθηση εξελίσσεται σταδιακά και επιδεινώνεται η παραμόρφωση καθώς μπορεί να συνοδεύεται και από παραμορφώσεις των διπλανών δακτύλων (σφυροδακτυλία, επαλληλία κ.α). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η εφαρμογή των υποδημάτων και να προκαλείται πόνος και δυσκολία στη βάδιση. Επίσης λόγω της ανομοιόμορφης κατανομής των φορτίων εμφανίζεται πόνος σε ολόκληρο το πόδι και επιταχύνεται η αρθριτική φθορά των αρθρώσεων του ποδιού.
Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση και είναι απαραίτητος ο ακτινολογικός έλεγχος για τον καθορισμό του βαθμού της παραμόρφωσης και τον προεγχειρητικό σχεδιασμό.
Η θεραπεία σε αρχικά στάδια είναι συντηρητική με εφαρμογή ορθωτικών πελμάτων, αποφυγή στενών υποδημάτων και φυσικοθεραπεία. Σε πιο προχωρημένα στάδια είναι απαραίτητη η χειρουργική επιδιόρθωση της παραμόρφωσης. Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές τεχνικές για την επιτυχημένη αντιμετώπιση του προβλήματος και πάντα είναι εξατομικευμένες με βάση την παραμόρφωση και την ανατομία του κάθε ασθενούς. Μπορεί να γίνει επιδιόρθωση με διαδερμική τεχνική ιδίως σε αρχικά στάδια αλλά και ανοικτά με οστεοτομίες και οστεοσύνθεση με μικρές βίδες. Ο Ορθοπεδικός Χειρουργός σας θα σας συστήσει κατάλληλη τεχνική για το δικό σας πρόβλημα!